Woonzorglokatie Krönnenzommer

De naam ‘Krönnenzommer’ is ontleend aan een gedicht van de Sallandse dichteres Johanna F. van Buren en duidt op de nadagen van de zomer, wanneer de kraanvogels (‘krönnen’) zich opmaken om te vertrekken naar warmere streken.

Krönnenzommer, teumt nog effen,
Oewen glaans is oons zoo leef....
't Leste bettien, det oons van de
Groote wèèlde oaverbleef.
Krönnenzommer, gaauw kump 't scheiden,
Van den riekdom en den fleur.
Noew goa-w nog zoo met geneugen
Oewe lichte daege deur.
Nog siert volop 't greun de beume,
Al is 't eerste mooi' vergoan.
Weg en 't weer hef èènkelt eene
't Kleurenkleed pas an edoan.
Nog bleuit dahlia's en rozen
Met nen fellen, laeten glood,
Liesterkrallen, rozenwepen
Hangst as heete dröppels blood.
Nog geet zunne oaver 'n akker
En oons warm de rugge langs,
Löt oons achterumme zeeen en
Maakt weer wakker 'n oald verlangs....
Krönnenzommer.... net of harfstied
Ginder oew te wenken steet....
Krönnenzommer, teumt nog effen,
Nog neet hengoan.... toe.... nog neet

Johanna F. van Buren